مصادیق شکنجه در جریان بازجویی کدام‌ها هستند؟

تاکنون در قوانین ایران، شکنجه و مصادیق آن تعریف نشده‌اند. اما قانون‌گذار در چندین قانون، از جمله «قانون اساسی»، از منع شکنجه سخن گفته است. ماده اول «اعلامیۀ حمایت از کلیۀ افراد در مقابل شکنجه و سایر رفتارها و مجازات‌های بی‌رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز» مصوب مجمع عمومی سازمان متحد مورخ ۹ دسامبر ۱۹۷۵، در تعریف شکنجه بیان می‌دارد: «در چارچوب این اعلامیه، واژه شکنجه به هر فعل عمدی اطلاق می‌شود كه سبب درد و رنج شدید جسمانی یا روانی یک فرد شود و انگیزه‌هایی چون كسب اطلاعات و یا اقرار از فرد و یا شخص ثالث، مجازات فرد به دلیل عملی كه مرتكب شده یا مظنون به ارتكاب آن است و یا ارعاب فرد یا شخص ثالث محرک آن باشد. یك چنین درد و رنجی باید توسط یا به تحریك یک مامور دولتی و یا مامور یک نهاد رسمی ‌کشور ایجاد شده باشد. این تعریف، درد و رنجی را كه ناشی از آثار طبیعی و یا تصادفی مجازات‌های قانونی مطابق با قواعد حداقل استاندارد در رفتار با زندانیان است، در بر نمی‌گیرد.»
در قوانین ایران، افعالی هم‌چون ضرب و جرح، توهین یا هرگونه آزار و تحقیر متهم، شکنجه محسوب می‌شوند.